Do niedawna ekologia, w ujęciu historycznym, była zagadnieniem niewygodnym, pomijanym, ignorowanym a nawet zabronionym. Szczególnie w krajach takich jak Chiny, gdzie świadomość ekologiczna była minimalna, przez co wysiłki krajów bardziej odpowiedzialnych były redukowane. Teraz wszystko na szczęście się zmieniło, ponieważ ludzkość obudziła się i przejrzała na oczy. Już dziś wiadomo, że zasoby naturalne nie są beczką bez dna. Więcej -  kurczą się w zawrotnym tempie. Utrzymanie tego tempa eksploatacji doprowadziłoby do ich całkowitego wykorzystania za 80 lat oraz do nieodwracalnych i katastrofalnych zmian w ekosystemie. Taki stan rzeczy można by przyrównać do wypalania i degradowania ziem przez ludy wędrowne w Afryce. Co można zrobić, by ten stan rzeczy się zmienił? Przede wszystkim wziąć głęboki oddech i spojrzeć na świat chłodnym okiem, tak, aby zobaczyć korzyści pieniężne płynące z dobrego traktowania środowiska.

W moim najbliższym otoczeniu logistyka wspierająca ekologię również ma miejsce. Tkwi ona w pozyskiwaniu kupców na odpady produkcyjne. Brzmi to mało spektakularnie, lecz przynosi spore korzyści finansowe firmie. W wyznaczonym miejscu jest szereg pojemników z rożnymi oznakowaniami. Są to: odpady komunalne, papier (recykling: sprzedaż do wytwórni papieru toaletowego), odpady z produkcji, czyli materiał silikonowany i nie silikonowany (sprzedaż do fabryki szczoteczek do zębów, tam materiał jest rozwłókniany i kształtowany w rączkę i włosie.), zużyte stalowe elementy maszyn (transportowane są do skupu złomu, który mieści się dosłownie obok firmy), zużyty olej (jest naprawdę dobrej jakości, dlatego nawet po przejściu przez maszynę jest wykorzystywany ponownie do celów opalowych), folia biała i kolorowa, butelki, odpady plastikowe (to wszystko jest sprzedawane do ERGIS, gdzie zostaje przetworzone w: paski spinające, folie: izolacyjne, dachowe, farmaceutyczne, spożywcze itp, oczka wodne, panele, parapety, taśmy dylatacyjne, palety). Drugi szereg to odpady, które nie są używane ponownie, lecz zostają wyodrębnione od odpadów komunalnych ze względu na swe złe oddziaływanie na środowisko. Te odpady to: papier lub materiał zabrudzony rozpuszczalnikiem, klej z projektu klejonego (Nissan, BMW), puszki po rozpuszczalniku. Firma Autoliv dzięki takiemu traktowaniu sprawy ma różnego rodzaju prestiżowe certyfikaty oraz nie musi płacić kar.

Lista rzeczy, których szczęścia nie dają, jest w filmach stosunkowo obszerna. Samotni tyrani i zgorzkniali bogacze to stali bohaterowie wielkiego ekranu; ich nieszczęście jest już jednak nieco wytarte i wyeksploatowane, prześwietlone od nadmiernej ekspozycji. W tej sytacji “Smart people” to film nowy i świeży: tym razem to inteligencja nie gwarantuje niczego dobrego. Bohaterowie filmu, rodzina Wetherhold, to bowiem ludzie bystrzy, błyskotliwi – ale i emocjonanie upośledzeni.

Lawrence Wetherhold (Dennis Quaid) to starzejący się profesor literatury, który stawia losowi czoła z godnością właściwą dla swojego wieku i sytuacji: jest zgorzkniały, kłótliwy i nieprzychylny studentom. Ciągle nie pozbierał się po śmierci żony i w szafach trzyma jej ubrania. Sfrustrowany i nieprzystępny traci kontakt ze swoim żyjącym już osobno synem (Ashton Holmes); choć uczy literatury nie ma nawet bladego pojęcia, że pisuje on wiersze. Jego córka Vanessa (Ellen Page), zafascynowana ojcem i tęskniąca za matką, powoli zmienia się w siedemnastoletniego androida; nie pozwala sobie na żadne z młodzieńczych szaleństw, zamiast tego pierze, sprząta, uczy się i gotuje. Ojciec i córka tworzą rodzinę tyleż dysfunkcyjną, co i hermetyczną: przekonani o swojej wyjątkowości, nie dopuszczają do siebie nikogo z zewnątrz. W tej sytuacji dwójka intruzów – adoptowany brat Lawrence’a (Thomas Haden Church) i lekarka zanteresowana profesorem (Sarah Jessica Parker) – będzie miała niełatwe zadanie: jak rozmontować tę chorą, ale zgraną parę i złożyć ich nowo, zdrowiej i radośniej.